Motocykle dla wysokich kierowców – które modele dają najwięcej komfortu

Zdjęcie do artykułu: Motocykle dla wysokich kierowców – które modele dają najwięcej komfortu

Spis treści

Dlaczego wzrost ma znaczenie przy wyborze motocykla

Wysoki kierowca na zbyt małym motocyklu szybko odczuje, że coś jest nie tak. Kolana pod brodą, nadgarstki obciążone, plecy załamane w literę „C” – to prosta droga do bólu i utraty przyjemności z jazdy. Już przy wzroście około 185 cm zaczynają wychodzić na jaw różnice ergonomii między poszczególnymi modelami. Dlatego wybór motocykla dla wysokich nie może ograniczać się tylko do pojemności czy wyglądu.

Komfort wysokiego kierowcy to nie tylko wygoda na co dzień, ale także bezpieczeństwo. Gdy nogi są zbyt mocno ugięte, szybciej męczą się mięśnie, wolniej reagujemy na niespodziewane sytuacje. Z kolei za mocne pochylanie nad bakiem obciąża kark i barki, co na dłuższą metę sprzyja kontuzjom. Dobrze dobrany motocykl pozwala wykorzystać przewagę wzrostu, a nie z nim walczyć.

Dodatkowo wysokie osoby często mają też dłuższe ręce i tułów, co wpływa na odczuwanie rozstawu kierownicy czy kształtu baku. To, co dla kierowcy 175 cm będzie wygodne, dla kogoś 195 cm może być zwyczajnie męczące. Dlatego podczas wyboru motocykla trzeba patrzeć szerzej niż tylko na wysokość kanapy – istotna jest cała ergonomia pozycji za sterami.

Ergonomia motocykla dla wysokiego kierowcy – kluczowe parametry

Pierwszym parametrem, na który patrzy wysoki kierowca, jest wysokość siedziska. To zrozumiałe, ale sama liczba w milimetrach nie wystarczy. Równie ważna jest odległość między kanapą a podnóżkami oraz kształt siedziska. Zbyt głęboko wyprofilowana kanapa „zabiera” kilka cennych centymetrów i powoduje mocne ugięcie kolan. Płaska, długa kanapa daje więcej swobody.

Kolejny element to zasięg rąk do kierownicy. Wysoki kierowca powinien siedzieć wyprostowany lub lekko pochylony, ale bez wyciągania rąk jak po hantle. Zbyt daleko odsunięta kierownica powoduje napięcie w barkach i w odcinku lędźwiowym. Z kolei za bliska przy wysokim wzroście może wymuszać dziwne podkurczenie łokci, co utrudnia precyzyjne sterowanie.

Znaczenie ma także szerokość motocykla i rozstaw kolan wokół baku. Wysokie osoby często mają długie uda, które przy wąskim baku klinują się w niezbyt naturalnej pozycji. Optymalnie jest, gdy kolana mogą wygodnie „zamykać” zbiornik i stabilizować motocykl, ale bez przesadnego rozchylenia na boki. To szczególnie odczuwalne na dłuższych trasach.

Na co zwrócić uwagę przy pierwszym „dosadzeniu”?

Dobrą praktyką jest przymierzenie kilku modeli z rzędu i szybkie porównanie odczuć. Zwróć uwagę, czy jesteś w stanie oprzeć stopy stabilnie na ziemi, ale bez przesadnego ugięcia nóg. Sprawdź, jak naturalnie układa się kręgosłup i czy głowa nie musi być podniesiona zbyt wysoko, aby widzieć drogę. To detale, które w mieście są prawie niezauważalne, lecz po 200 km zaczynają decydować, czy jazda jest przyjemnością.

  • Ustaw ręce na klamkach hamulca i sprzęgła – łokcie powinny być lekko ugięte.
  • Sprawdź, czy kolana nie wchodzą w kontakt z owiewkami przy skręcie kierownicy.
  • Usiądź raz z pasażerem – wysoki kierowca plus druga osoba to duże obciążenie dla ergonomii.

Jakie typy motocykli najlepiej pasują wysokim kierowcom

W praktyce wysokim kierowcom najczęściej najlepiej służą trzy grupy motocykli: adventure, turystyki i spora część nakedów. Modele typu adventure zazwyczaj mają wysoką kanapę, wyprostowaną pozycję i długi skok zawieszenia. To naturalne środowisko dla motocyklistów powyżej 185 cm, którzy chcą podróżować daleko i wygodnie. Dodatkowo szeroka kierownica poprawia kontrolę.

Turystyki klasyczne i sport-touring oferują już niższą kanapę, ale nadrabiają przestrzenią na nogi i dobrym kształtem siedzenia. Wysoki kierowca znajdzie tam więcej miejsca, zwłaszcza w większych pojemnościach (1000 cm³ i wyżej). Trzeba jednak uważać na modele z mocno sportową ergonomią, bo przy wzroście powyżej 190 cm nadgarstki mogą dość szybko protestować.

Naked bike’i to rozsądny kompromis między codziennością a weekendową trasą. Często mają wygodną, dość prostą pozycję, a brak owiewek nie ogranicza ruchu kolan i stóp. Wysokie osoby dobrze odnajdują się w klasie „plus-size” nakedów, czyli od około 650 cm³ wzwyż. Mniejsze konstrukcje bywają po prostu za krótkie, choć są wyjątki z bardziej przestronną ramą.

Jakie typy motocykli zwykle nie służą wysokim?

Wyjątkiem bywa część cruiserów i chopperów. Teoretycznie długie, niskie motocykle wyglądają dobrze przy wysokim kierowcy, ale mocno wysunięte do przodu podnóżki potrafią szybko zmęczyć kolana i odcinek lędźwiowy. Sportowe „ścigacze” z kolei przy wzroście powyżej 190 cm często oznaczają skrajną pozycję i konieczność składania się jak scyzoryk. Da się tym jeździć, lecz komfort będzie mocno ograniczony.

Turystyki i adventure – najwygodniejsze modele dla wysokich

Segment adventure to naturalny start dla wysokich motocyklistów. Modele takie jak BMW R 1250 GS, KTM 1290 Super Adventure czy Honda Africa Twin oferują wysokość kanapy w okolicach 850–880 mm i dużo przestrzeni na nogi. Dzięki długim zawieszeniom kierowca siedzi „w środku” motocykla, a nie na nim, co poprawia komfort i poczucie panowania nad maszyną. To świetna baza pod dalekie podróże.

Dla osób z nieco mniejszym budżetem i doświadczeniem dobrym wyborem są średnie adventure, np. Suzuki V-Strom 650/800, Yamaha Tenere 700 czy Kawasaki Versys 650. Wysokiemu kierowcy dadzą one rozsądną pozycję bez konieczności dźwigania masy ciężkiego turystyka. Kluczowe jest tu dopasowanie szerokości kanapy i możliwości regulacji wysokości siedzenia lub zawieszenia.

W klasie turystyków typowo szosowych warto spojrzeć na maszyny takie jak BMW R 1250 RT, Yamaha FJR 1300 (używane) czy Honda NT1100. Zapewniają dużo miejsca dla kierowcy i pasażera, dobrą ochronę przed wiatrem i rozbudowane możliwości regulacji szyb czy kierownicy. Dla wysokich to istotne: im lepiej dopasujemy osłonę przed wiatrem do wzrostu, tym wolniej męczy się kark.

Atuty adventure dla wysokiego kierowcy

  • Wysoka i wygodna pozycja – dobra widoczność nad samochodami.
  • Więcej miejsca dla kolan i stóp dzięki długiej ramie.
  • Często fabryczna regulacja wysokości kanapy i akcesoryjne zestawy podwyższające.

Naked i sport-touring dla wysokich motocyklistów

W segmencie nakedów wysokie osoby dobrze czują się m.in. na takich modelach jak Yamaha MT-09, Kawasaki Z900, BMW F 900 R czy Honda CB650R. Mają one stosunkowo neutralną, lekko pochyloną pozycję i dość wysoką kierownicę. Warto jednak pamiętać, że brak owiewek przy dużym wzroście oznacza większy opór powietrza, szczególnie przy autostradowych prędkościach. To da się złagodzić małą szybą akcesoryjną.

Dla tych, którzy chcą czegoś bardziej turystycznego, ciekawym wyborem są motocykle sport-touring: Kawasaki Ninja 1000SX, Yamaha Tracer 9, BMW S 1000 XR. To maszyny z mocą zbliżoną do sportów, ale z wygodniejszą, wyższą pozycją i lepszą ochroną przed wiatrem. Wysokim kierowcom dają one przestrzeń na nogi i możliwość dynamicznej jazdy bez poświęcania komfortu.

Nie można też zapominać o klasie cross-over, do której należą np. Honda NC750X lub Suzuki V-Strom w wersjach bardziej szosowych. To motocykle na co dzień i na wyjazd, z dość prostą geometrią i wygodną pozycją, często doceniane przez wysokich użytkowników dojazdów do pracy. Ich plusem jest zazwyczaj mniejsza masa i umiarkowane spalanie w porównaniu z dużymi turystykami.

Kiedy naked będzie lepszy niż adventure?

Jeśli większość czasu spędzasz w mieście, a wypady w dalszą trasę to kilka razy w roku, naked może dać więcej frajdy i zwrotności. Wysoki kierowca doceni łatwość manewrowania i mniejszą masę przy parkowaniu. Adventure ma przewagę w komforcie na dziurawych drogach i przy dużych przebiegach rocznych. Decyzja zależy więc bardziej od stylu użytkowania niż od samego wzrostu.

Modyfikacje poprawiające komfort wysokiego kierowcy

Nawet jeśli fabryczna ergonomia jest niezła, wysoki kierowca często i tak zyskuje na drobnych modyfikacjach. Najpopularniejsza to zmiana kanapy na wyższą lub bardziej płaską. Podwyższona kanapa dodaje zwykle 2–3 cm wysokości, co znacząco poprawia kąt ugięcia kolan. W wielu popularnych modelach dostępne są zarówno oryginalne kanapy „high”, jak i tańsze zamienniki od tapicerów motocyklowych.

Druga ważna modyfikacja to podwyższenie lub przybliżenie kierownicy za pomocą riserów. Dzięki nim można odsunąć się minimalnie od baku, wyprostować plecy i odciążyć nadgarstki. Wysokie osoby często łączą tę zmianę z obniżeniem podnóżków kierowcy, aby jeszcze bardziej otworzyć kąt ugięcia kolan. Trzeba tylko uważać na prześwit w zakrętach – zbyt nisko opuszczone podnóżki mogą szybciej ocierać o asfalt.

Warto też zadbać o odpowiednią szybę, zwłaszcza w motocyklach turystycznych. Wysoki kierowca często znajduje się dokładnie w strefie zawirowań powietrza, co powoduje głośny szum w kasku i zmęczenie karku. Dłuższa lub inaczej profilowana szyba potrafi diametralnie poprawić komfort akustyczny. Niewielkim kosztem poprawiamy odczucia na każdym dystansie.

Przykładowe proste modyfikacje

  • Kanapa podwyższająca o 2–4 cm – zwiększa miejsce na nogi.
  • Riser kierownicy – bliżej i wyżej, by zmniejszyć pochylenie.
  • Podnóżki turystyczne – nieco niżej, ale z zachowaniem bezpieczeństwa przechyłu.
  • Wyższa szyba – szczególnie ważna przy wzroście powyżej 190 cm.

Jak „przymierzać” motocykl w salonie i na jeździe próbnej

Wysoki kierowca powinien do wyboru motocykla podejść jak do przymiarki dobrego garnituru. Zacznij od spokojnego usadzenia się na motocyklu bez pośpiechu, najlepiej w butach, w których faktycznie będziesz jeździć. Złap kierownicę, ustaw obie stopy na ziemi i zwróć uwagę, czy po kilku minutach nie pojawia się napięcie w barkach lub lędźwiach. Dopiero potem przesuń nogi na podnóżki i sprawdź ugięcie kolan.

Na jeździe próbnej nie skupiaj się wyłącznie na silniku i hamulcach. Zwróć uwagę na zmianę pozycji po 15–20 minutach – czy odruchowo przesuwasz się do tyłu na kanapie, czy szukasz innego ułożenia stóp. Wysoki kierowca często szybko wychwytuje, że bak jest zbyt krótki, bo kolana zahaczają o kierownicę przy ciasnych zakrętach. To sygnał, że dany model może być po prostu za mały.

Dobrym trikiem jest też przejażdżka po nierównościach lub progach zwalniających. Dłuższe zawieszenie i wygodna pozycja powinny pozwolić na ich pokonywanie bez mocnego wstawania z kanapy. Jeżeli przy każdym ugięciu zawieszenia kolana lub kręgosłup reagują nieprzyjemnym „szarpnięciem”, warto zastanowić się nad innym modelem lub koniecznością modyfikacji siedzenia.

Porównanie wybranych motocykli dla wysokich

Poniższa tabela przedstawia orientacyjne porównanie kilku popularnych modeli uznawanych za przyjazne wysokim kierowcom. Dane mogą się różnić w zależności od rocznika i wersji, ale pozwalają zorientować się, gdzie szukać najwięcej przestrzeni na nogi i wygodnej pozycji.

Model Typ motocykla Wysokość kanapy (ok.) Charakter ergonomii
BMW R 1250 GS Adventure 850–870 mm (reg.) Wyprostowana, dużo miejsca na nogi
Honda CRF1100L Africa Twin Adventure 850–870 mm (reg.) Smukła, wysoka pozycja, dobra dla >190 cm
Yamaha Tenere 700 Adventure 875 mm Wysoko, wąska kanapa, świetna do terenu
Kawasaki Versys 650 Crossover 840 mm Neutralna pozycja, dobry kompromis miasto/trasa
Yamaha MT-09 Naked 820 mm Lekko pochylona, sporo miejsca na kolana
BMW S 1000 XR Sport-touring 840–860 mm (reg.) Turystyczno-sportowa, wygodna dla wysokich

Podsumowanie

Wybór motocykla dla wysokiego kierowcy wymaga uwzględnienia ergonomii w takim samym stopniu jak mocy czy designu. Wysokość kanapy, odległość do podnóżków, kształt baku i ustawienie kierownicy decydują, czy po całym dniu jazdy zejdziesz z motocykla z uśmiechem czy z bólem pleców. Najwięcej komfortu wysokim osobom dają zwykle motocykle adventure, turystyki oraz większe naked bike’i.

Warto przymierzyć kilka modeli, skorzystać z jazd testowych i nie bać się drobnych modyfikacji – wyższej kanapy, riserów kierownicy czy lepszej szyby. Każdy centymetr poprawy pozycji przekłada się na mniejszą męczliwość i większe bezpieczeństwo. Dobrze dobrany motocykl sprawi, że wzrost stanie się atutem, a nie ograniczeniem, niezależnie od tego, czy planujesz codzienne dojazdy, czy wyprawy przez pół kontynentu.